[EnschedeRamp] Forum
Welkom, Gast. Alsjeblieft inloggen of registreren.
10 Juli 2020, 12:42:57

Login met gebruikersnaam, wachtwoord en sessielengte
Zoek:     Geavanceerd zoeken
NB! Als u lid wilt worden stuur dan een verzoek naar:

EnschedeRamp@gmail.com
8274 aantal berichten in 695 topics door 21 geregistreerde leden
Nieuwste lid: MT
* Startpagina Help Zoek Inloggen Registreren
+  [EnschedeRamp] Forum
|-+  Recente berichten
Pagina's: [1] 2 3 ... 10

 1 
 Gepost op: 9 Juli 2020, 14:19:12 
Gestart door Fred Vos - Laatste bericht door Fred Vos
Na de vuurwerkramp is er een enorme verwarring gezaaid/ontstaan over de van toepassing zijnde wetgeving.

Dit was/is uiteraard van groot belang voor de schuldvraag.
Mede door de in officiële rapporten verzwegen exclusieve wetgeving zijn er oneindig voortkabbelende complot verhalen gefantaseerd. Hoe kan men die, allemaal en zo verward, weerleggen?

Eenvoudig! Door terug te gaan naar de wettelijke bronnen die 'officieel' zijn verzwegen en door belangstellenden en belanghebbenden genegeerd.

Sinds 1985 was er de nieuwe Brandweerwet waarbij de gemeenteraad in art. 12 wordt voorgeschreven een brandbeveiligingsverordening vast te stellen. Daarvoor gebeurde dit (facultatief) op art. 174 bis van de Gemeentewet.

Naast de overkoepelende 'brandweerzorg', wordt de brandbeveiliging ('het geheel van maatregelen die leiden tot vermindering van brandgevaar') ook in ander wetten geregeld; maar de meer uitgebreide 'brandweerzorg' (inclusief het 'bestrijden van brand') was 'decentraal voorbehouden aan gemeenten en is dat nog steeds!
Zei het dat de gemeenten inmiddels verplicht zijn dit geheel in een samenwerkingsverband (regio) onder te brengen.
In 1985 was dat nog alleen voorgeschreven voor een aantal 'in elk geval taken'; zoals het geven van brandpreventie adviezen aan het bevoegd gezag.

Ook andere wetten en wettelijke regelingen richten zich op 'brandbeveiliging'; dus nooit op 'de brandweer' en de 'bestrijding van brand'; dus niet op de complete 'brandweerzorg'.

De Woningwet (en het Bouwbesluit en de Bouwverordening) richten zich op de bouwkundige 'brandveiligheid'; voorzieningen bij het bouwen en de toestand van het gebouw.

Daarop moet de regionale brandweer (cdt.) adviseren over het 'gebruik' van gebouwen en terreinen.

De wet Milieubeheer (eerder de Hinderwet) richt zich ook op het externe gevaar door brand; dus buiten de totale inrichting; waarbinnen de beoogd 'brandveilige' gebouwen staan.
Voor het personeel vraagt ook de Arbo wet aandacht voor 'interne' gevaren.

De algemene 'over all' brandweerzorg valt dus specifiek en uitsluitend onder de Brandweerwet 1985; als 'raamwet' met de decentrale gemeentelijke wetgeving (verordeningen) als 'materiële' (inhoudelijk toetsbare) uitgewerkte wetgeving (nu in de WVr).

Vereenvoudigd: het bouwen en het gebouw valt onder wetgeving uit de Woningwet (en dus ook het Bouwbesluit en de Bouwverordening), de aard van het (ook veranderende) 'gebruik' valt onder de brandweerzorg wetgeving.

M.b.t. SEF als 'inrichting', met gebouwen en terrein(!) waren er, sinds de oprichting(!), 'Gebruiksvergunningen' voorgeschreven.
Zonder deze vergunningen was gebruik voor de opslag van: "brandgevaarlijke en bij brand gevaar opleverende stoffen" verboden; op straffe van gevangenis. Voor de gebouwen stond dit sinds 1992 in de Bouwverordening en voor het 'terrein' (containers!) stond dit in de Brandbeveiligingsverordening.
De handhaving hiervan was opgedragen aan officieren van de brandweer.

In Enschede (elders?) is echter nooit gehandhaafd!
De wettelijk voorgeschreven "gevraagde en ongevraagde adviezen" voorafgaand aan wettelijke vergunningen waren dus daarvoor ook al jarenlang verzaakt.

B&W is wettelijk verantwoordelijk voor de brandweerzorg en moet dus wettelijk beschikken over een 'brandweer' (eerst deels, nu geheel 'regionaal'). De gemeenteraad moet 'controleren' zeker ook op de uitvoering van de nota bene door haar zelf 'vastgestelde' gemeenlijke verordeningen! Deed/doet(?) men gewoon niet in Enschede (elders?)!

Op de al in 1985 voorgeschreven regionalisatie, voorwaardelijk voor wettelijke taakuitvoering, moest 'de provincie' controleren en 'overall' had de minister (eerst BZK, nu J&V) de Inspectiefunctie voor 'toezicht' op de totale 'uitvoering'.
Dat gebeurde nooit voor Enschede vooraf aan 2000! Zelfs niet na de Culemborg vuurwerk explosies (1992)!

Of de uitvoerende officieren wel bekwaam zijn voor de uitvoering van hun advies- en handhavingstaken wordt bepaald door (nu) het IFV onder in wetgeving vastgelegde 'examens'. Of en hoe die dan onderwijskundig verantwoord worden geïnspecteerd vanuit het minsterie....? Na de (brand)rampen in de afgelopen tientallen jaren gebeurde dat zeker niet!

Dit ondanks het feit dat de commandant van Enschede (vooraf aan 1998), na de ramp, onder ede verklaarde (Grolsch-zaak) dat hij 'geen verstand had van gevaarlijke stoffen'.

Dat de eigenaren van SEF niet meteen 'eenvoudig' zijn vervolgd voor het zonder Gebruiksvergunningen verboden opslaan van 'brandgevaarlijke en bij brand gevaar opleverende stoffen' maar moeizaam en juridisch 'gezocht' op de 'foute' milieuvergunningen geeft mij ernstig te denken; maar weinig goeds!

Bekwame advocaten zouden daarop meteen wijzen op het jarenlang verzaken van handhaving waardoor de nieuwe eigenaren geen kennis hadden of in redelijkheid konden hebben van die wetgeving en vergunningen.

Ook hun contacten met de gemeenteambtenaren over de foute/onvolledige milieuvergunningen gaven hen niet de noodzakelijk aanwijzingen en kennis m.b.t. de absoluut te prioriteren, immers voorwaardelijke(!), Gebruiksvergunningen.
Erger nog: zij werden door de schriftelijk in de vergunningen 'beloofde' 'brandwerende constructies', zogenaamd als voorwaarde geformuleerd in die vergunning, mogelijk volledig in de waan gebracht dat dit ook (al eerder) 'beheerst' was.

Ronduit idioot en maatschappelijk onverantwoord zijn dan nog de opgenomen 'voorschriften' dat vuurwerk verpakt en onverpakt mocht worden opgeslagen.
Hierdoor werd de enige beschermende werking, namelijk door verpakkingsmaterialen, om grotere explosies, door gelijktijdige ontsteking van vuurwerk binnen verpakkingen tegen gaan, vooraf al, en expliciet op 'voorschrift' van de overheid, 'vernietigd'!

Oneerlijk is nog, dat tijdens de berechting van de eigenaren het voorschrift over de 'ompakruimte' : na beeindiging werkzaamheden vuurwerk (dus evenzo onverpakt!) in een andere opslagruimte plaatsen valselijk werd vertaald in: "buiten werktijd."

Zo is ook de bewering van de cie. Oosting (deel A, p. 489) ronduit inhoudelijk vals en maatschappelijk unfair:

"Immers, op grond van de vergunning mocht er in de ruimte C2 buiten werktijd geen vuurwerk aanwezig zijn. Op zaterdag 13 mei werd er volgens de betrokkenen niet gewerkt; desondanks was er vermoedelijk ongeveer 900 kg. vuurwerk aanwezig, waaronder relatief zwaar vuurwerk, zoals shells van 5" of 6"."

Zoals gezegd: 'beëindiging werkzaamheden' is zeker niet als synoniem te lezen voor: "buiten werktijd"!
Niet elke werkzaamheid aan een 'bouwstuk' is in redelijkheid af te ronden op 'einde werktijd'.

How to lie with semantics?

Bovendien is het 'brandgevaar' daarvan in bunker C2 niet anders dan in een willekeurig andere opslagbunker.

Met zo'n 'overheid' in buitenwettelijk opsporing, heeft men geen 'brandstichters' meer van node!
Ja, behalve om de aandacht hiervan af te leiden (zie: PV's recherche).
 

 2 
 Gepost op: 6 Juli 2020, 15:31:28 
Gestart door Fred Vos - Laatste bericht door Fred Vos


Bakker en Pater; ook als slachtoffers!

Uit de foute vergunning van 1997, dus voordat de beide heren eigenaar werden(!) was er een niet te toetsen (wens)voorschrift opgenomen.
Hiermee werd voor de nieuwe eigenaren, als brandweerzorg leken (er was tientallen jarenlang nooit enige brandweerzorg- of handhaving activiteit op SEF vertoond!), er quasi verzekerd dat de omgeving toch al was 'geborgd' tegen brand in die opslag:

Citaat
4.5. een tot de inrichting behorend gebouw moet van een zodanige brandwerende constructie zijn dat, gelet op de te verwachten vuurbelasting, in aanmerking nemende de in het gebouw aanwezige toestellen en stoffen, de daarin uitgevoerde werkzaamheden en de binnen de inrichting aanwezige brandpreventieve en brand repressieve voorzieningen, alsmede de brandbestrijdingsmogelijkheden van de plaatselijke brandweer, in geval van brand overslag of doorslag daarvan naar niet tot de inrichting behorende gebouwen wordt voorkomen.”

Het 'brandwerend constructief moeten' van deze inrichting was van voor hun overname.
Bovendien was dan voorwaardelijk(!) allereerst de bij brand vrij te komen energie vastgesteld; om tot voor 'de zodanige brandwerende constructie' voorwaardelijke 'vuurbelasting' te kunnen komen!

Bakker en Pater zijn er dus ook ingeluisd; v.w.b. de waarde van de door hen gekochte zogenaamd 'brandwerende constructie' en de verantwoordelijkheid toen dit bij brand 'gebakken lucht' bleek te zijn.

Nee, hier keken Oosting en de SEF advocaten even niet naar.



 3 
 Gepost op: 29 Juni 2020, 22:32:18 
Gestart door Fred Vos - Laatste bericht door Fred Vos
Het verraad, door B&W en de gemeenteraad van Enschede, van de veiligheid van de bevolking rond SEF; vooraf aan 2000. Oftewel: het kan toch niet waar zijn?

Dat verraad dat door het rapport Oosting aan feitelijke aandacht is onttrokken; door afleiding naar irrelevante bijzaken.
Dit met ‘oorverdovend’ verzwijgende collaboratie van vele overheidsdienaren.

Op 22 april 1997 werd er een ‘milieuvergunning’ afgegeven; dit na jarenlange genegeerde wettelijk verboden en strafbare opslag.
Dat dan op grond van de Brandweerwet 1985 en de 2 gemeentelijke verordeningen; die in 1997 opnieuw werden genegeerd door het bevoegde gezag.

Een burger uit de Renbaanstraat zond een ‘bedenking’ met daarin zijn verbazing dat een dergelijke inrichting “nog steeds gevestigd mag zijn in een woonwijk.
Namens B&W wordt beoordeeld dat: ”slechts de milieu hygiënische aspecten” kunnen worden betrokken.

Dan was dus ook expliciet bekend dat het niet om de wettelijke en mensen-rechtelijke brandweerzorg ging en men dus wist wat men deed!

Formeel juridisch gezien gaat de milieuvergunning voor bedrijven dan ook om 'externe veiligheid' terwijl de Arbo wetgeving over de 'interne veiligheid' gaat.
De veel oudere brandweerwetgeving 'volgt' voor de brandweerzorg niet die grenzen van de inrichting.

Dan wordt verder gesteld dat SEF niet in een woonwijk is gelegen.
Dat is letterlijk waar, maar, gelet op de geuite zorgen, ging het om de direct aangrenzende nabijheid van een woonwijk in diezelfde straat!

Dan beloven B&W dat er aan de milieuvergunning ook o.m. voorschriften gaan(!) worden verbonden m.b.t. eisen te stellen aan wettelijke brandpreventie en brandbestrijding!
Te weten:
4.5. een tot de inrichting behorend gebouw moet van een zodanige brandwerende constructie zijn dat, gelet op de te verwachten vuurbelasting, in aanmerking nemende de in het gebouw aanwezige toestellen en stoffen, de daarin uitgevoerde werkzaamheden en de binnen de inrichting aanwezige brandpreventieve en brand repressieve voorzieningen, alsmede de brandbestrijdingsmogelijkheden van de plaatselijke brandweer, in geval van brand overslag of doorslag daarvan naar niet tot de inrichting behorende gebouwen wordt voorkomen.”

Dit was de nu verraderlijk loze belofte van B&W in 1997 aan de burgers en omwonenden in Enschede: elke brand bij SEF wordt binnen de inrichting gehouden; ook al gebeurt dit dan via eisen tot 'toekomstwens voorschriften' in de foute milieuvergunning!

Maar waar waren dan de voorschriften die het 'moet zodanig zijn' daadwerkelijk waarmaakten? Boerenbedrog!

De cdt. brandweer, als exclusieve wettelijk adviseur, hield zich en zijn betaalde wettelijke plicht gemakzuchtig erbuiten: “geen prioriteit”; zei hij (zie IBR rapport)!
De wet? Dat maakte de commandant gewoon zelf uit en dat mocht van al zijn wettelijke toezichthouders!
Het gemobiliseerde 'leger' van betaalde onderzoekers hield zich daarop 'samenwerkend' ook vrijwillig blind!


B&W vroeg ook niet, conform de Brandweerwet 1985, eerst om een advies/beoordeling vooraf(!) en vooral om een inspectie bij ‘oplevering’ van die veelbelovende eisen; dat ook al op ‘mensenrechten’!

De IBR, (de minister van BZK), de cie. Oosting en de ‘controlerende ‘ gemeenteraad vonden de slappe uitvlucht van de cdt. brandweer, om zijn exclusief wettelijke en betaalde taak domweg maar te verzaken, niet opmerkelijk....“Keep the mushrooms in the dark and feed them a lot of shit!

In de aangepaste (foute) milieuvergunning van 1999 werden de hoeveelheden in kg. in de zeecontainers verhoogd van 6000 naar 49.000 kg; ruim 8 maal zoveel!
Het gewicht in de MAVO boxen mocht bijna worden verdubbeld: van 14.000 naar 24.500 kg. Tot een totaal van zo’n 160.000 kg vuurwerk op SEF. Dat kon makkelijk; zeker nu geheel zonder wettelijke brandweerzorg.

Nota bene: op grond van het Vuurwerkbesluit (1993) was er een maximum gesteld van 1000 kg; en dan ook nog uitsluitend voor ‘consumenten vuurwerk’.

Het achteraf geschatte ‘teveel’ aan ‘vergunde’ kilo’s vuurwerk, kon dus nog slechts extra een fractie van de totale schade veroorzaken op 13 mei 2000 in Enschede! Alle beloofde beschermingsmaatregelen waren sowieso al verdwenen.

Het gemeentebestuur liet in 1999 het gevaar verdubbelen en daarbij tegelijkertijd de eerder beloofde  en op een bezwaar sussende bescherming verdwijnen!

Dat de eisen van 1997, via nog door de wettelijk adviseur te stellen voorschriften, alle schade tot binnen de inrichting ‘beloofd’ zouden beperken valt de burgers (of hun advocaten) toch niet op!
Dit mede dankzij de cie. Oosting; die het verschil en het verbreken en verzaken van de belofte niet eens ‘aanraakt’.
(Zie bespreking van beide foute milieuvergunningen in ‘Oosting’ Deel A v.a. blz. 233.
Merk daarbij op het verzwijgen van de Brandweerwet 1985 en de beide(!) van toepassing zijnde gemeentelijke verordeningen; alsook van de ‘veelbelovende’ inhoud van de ‘Brandpreventie en bestrijding’ voorschriften onder 4.5. in de milieuvergunning.)

Ja, dan wordt daarop ook de verdwijning van die veelbelovende voorschriften in 1999 verzwegen! Controleert u even?
Dat is daarmee ook de verdwijntruc van de belofte op bewaking van de mensenrechten; tot bescherming van leven.

In de ‘veranderingsvergunning’ van 1999 komen de hierboven vermelde eisen tot voorschriften, tot bescherming van de burgers en de omgeving, door het beperken van de uitwerking van brand in de vuurwerk opslag tot uitsluitend binnen het SEF terrein, niet meer voor!
Dit ook nog ondanks de enorme toename van het ‘toegestane gewicht’ (zo’n 60.000 kg.) extra aan opgeslagen vuurwerk!
Het hoofdstuk 4 “Brandpreventie en brandbestrijding” was immers in 1999 'geruisloos' en geheel verdwenen; als ‘verandering’ na een enorme uitbreiding van opslag! (Zie de vergunningen 1997 en 1999 in Oosting deel A; bijlage 2A.)

Dus: Hoe kon de vuurwerkramp in Enschede gebeuren?

Dat moet duidelijk worden via mijn aangifte wegens doodslag met voorwaardelijke opzet (moord); het collaborerend wegkijken binnen de overheid en betaalde advocaten en journalisten moet toch eens ophouden....

 4 
 Gepost op: 24 Juni 2020, 16:07:05 
Gestart door Fred Vos - Laatste bericht door Fred Vos
@ allen

Gelet op de door mij vastgestelde feiten, slechts deels(!) uit documenten van de overheid, aangevuld met de door mij uit de Brandweerwet 1985 en de daaruit (als raamwet) voortvloeiende Brandbeveiligingsverordening, ook met de uit de Woningwet (als 'raamwet') vastgestelde Bouwverordening Enschede, deed ik op 3 september 2019 aangifte wegens vermoedelijke moord (doodslag met voorwaardelijke opzet) tegen de respectievelijke commandanten van de regionale brandweer; vooraf aan 13 mei 2000.

Uiteraard verwacht ik, in een behoorlijk strafproces, dat de andere in die wetgeving genoemde verantwoordelijke actoren door het OM en/of de advocaten worden geïdentificeerd.

Hierbij verdienen de strafrechtelijke aandacht: B&W Enschede, de gemeenteraad, de Provinciale Staten en de Minister van BZK; met de Inspectiefunctie (toezicht op taakuitvoering) en daarbij ook verantwoordelijk voor het (ontbrekende ?) onderwijs op het gebied van 'brandgevaarlijke en bij brand gevaar opleverende stoffen': als zijnde gebruiksvergunning plichtig (op straffe van gevangenis!) in opslag in gebouwen en op terreinen.

De eerdere Hinderwet en de Milieuwet (1993) zagen op milieugevaren die door stoffen rechtstreeks (!) als vrijkomende stoffen worden veroorzaakt buiten een inrichting! Het fenomeen 'brand' maakt ontsnapping, van de werkelijk milieugevaarlijke stoffen, natuurlijk wel mogelijk door aantasting van de opsluiting van deze stoffen.
Vandaar dat dergelijk inrichtingen, om die redenen(!), ook het interne brandgevaar moesten voorkomen en beperken; dit ook op grond van de arbeidsomstandigheden van de werknemers.
Hiermee zou het ontsnappen van de rechtstreeks milieugevaar opleverende stoffen, dan tot buiten de inrichting 'in het milieu', door het aantasten van hun op- en insluiting door brand, moeten worden voorkomen en/of beperkt.

Uiteraard moet 'de brandweer', die moet 'bestrijden', vooraf(!) weet hebben van dergelijke gevaren bij brand, ook al ter bescherming van hun eigen personeel.

Het idiote van de verstrekte milieuvergunningen in de SEF situatie is daarbij nog: dat 'vuurwerk' bij afsteken, in of buiten de inrichting, zeer milieuschadelijk is (giftige gassen en dampen, geluidshinder etc.); maar dat als product niet rechtstreeks is: in opslag of samenbouw!

Niet elke 'milieugevaarlijke' stof is daarmee immers ook een 'brandgevaarlijke stof'; 'explosie' is gedefinieerd als een (zeer) 'snelle verbranding'.
Vandaar de verschillende wetgeving voor de 'plaats en de aard' van het ontstaan van gevaar en ook ter voorbereidende maatregelen ter bestrijding van brand; door een daartoe in het leven geroepen parate brandweerorganisatie!
'Denken' dat binnen een milieuvergunning alle noodzakelijke eisen kunnen of mogen worden gesteld die aan brandgevaar binnen een geheel daarop gerichte wetgeving kunnen/moeten worden gesteld is, zeker voor betaalde actoren binnen de Brandweerwet 1985, als een maatschappelijk onverantwoorde vorm van debiliteit te zien.

In alle officiële onderzoeken, ook met de rapportage van de IBR als kern en zelfs tot in de verantwoording van de minister aan de 2e kamer in 2001, werd, op onverantwoord onbenul of door corruptie, met geen woord gerept over de specifieke Brandweerwetgeving en de verordeningen; die deze ramp onmogelijk hadden kunnen (gebruiksvergunningen) en moeten maken.

 5 
 Gepost op: 19 Juni 2020, 13:27:20 
Gestart door Fred Vos - Laatste bericht door Fred Vos
@ allen

Bij een 'echte' 'whodunnit' hoort ook een 'motief', of beter: een intentie.

In de tijd dat de verbetering van de selectie en opleiding van brandweerofficieren speelde was dit ook een reactie op de uitgebreide taakinhoud van de Brandweerwet 1985; w.o. de exclusieve taak tot brandpreventie advies aan het bevoegd gezag; die was tot dan toe vooral bij de gemeentelijke Bouw-  en Woningtoezicht gelaten.

Toevallig paralel hiermee verliep de opheffingsreorganisatie van de nationale Bescherming Bevolking; met die rampenbestrijdingstaken dan ook maar de 'regionale brandweer'. Wel zo goedkoop!

Een cruciaal probleem was, dat landelijk gezien, de gemeentelijke brandweerofficieren, niet werden/waren geschoold.
Dus de 'nieuwe' rampenbestrijdingsorganisatie moest worden bijgeschoold; zonder 'intake eisen' en zonder eindtoetsen.

Dat er tegelijkertijd al een enorm bekwaamheidstekort was voor de door diezelfde leidinggevenden uit te voeren wettelijke brandpreventie...werd 'opgevangen' in een 'miljoenen' besparingsproject; dat o.l.v. van een DG werd doorgedrukt.
Hierbinnen liepen de leidinggevenden op de Rijksbrandweeracademie, met hun onderwijskundige en inhoudelijke bezwaren, in de weg.

Met (bij mij) letterlijke tranen in de ogen, probeerden de directeur en ik, in een gesprek daartoe aangevraagd met de Staatsecretaris van BZK (tijdens onze schorsing en tussen mijn internationale avonturen door) met ook de DG aanwezig, haar (mevrouw De Graaf Nauta) te overtuigen van de dreigende 'ondergang van de brandweerzorg'. Niets gebeurde er daarop.

Geheel voorspelbaar: de DG bleef en de leidinggevenden op de RBA verdwenen; hun onderwijskundig verantwoord ontwikkeld leerstofprogramma en 'intake eisen' verdwenen in 1984 naar de kelders van het gebouw; nooit meer iets over vernomen.....en zo is het bankroet van de wettelijke brandweerzorg door gebrek aan bekwaamheid gekomen.....en ja, zo ook en onvermijdelijk de rampen.

 6 
 Gepost op: 19 Juni 2020, 12:29:33 
Gestart door Fred Vos - Laatste bericht door Fred Vos
@ allen

Het zal na het voorgaande bericht wellicht niemand meer verbazen dat na de vuurwerkramp juist niet de bekwaamheid, na vooraf testen en opleiding, van de 'wettelijk adviseur' (de commandant regionale(!) brandweer) werd onderzocht; laat staan gerapporteerd!

"Het verzwijgen van zaken komt onder bepaalde omstandigheden op hetzelfde neer als liegen!"
(M. de Vargas Llosa; Nobelprijswinnaar literatuur, in Elsevier.)

 7 
 Gepost op: 19 Juni 2020, 09:26:53 
Gestart door Fred Vos - Laatste bericht door Fred Vos
@ Sylvius

U mag weten dat mijn motivatie om te solliciteren voor de functie Hoofd officiersopleidingen, vanuit een zeer comfortabele functie in Amsterdam; als hoofd Duikbedrijf en Adembescherming, was ingegeven uit de destijds daar heersende grote verschillen in kwaliteit tussen de lagere rangen en de officieren, ik heb me veel kunnen beziggehouden met de verbetering van de lagere (kader)opleidingen destijds.

De officieren werden destijds ook wel: 'de nuttelozen van de wacht' genoemd.

Doordat ik zelf kort daarvoor kennis had genomen van de inmiddels, in zeer korte tijd(!) enorm ontwikkelde leergang voor officieren, over hoe slecht het kort daarvoor gesteld was (vooraf aan 1980) kunt u ook in de beëdigde verklaring van cdt. Huve in het Grolsch proces nog eens nalezen (geen verstand van 'gevaarlijke stoffen'), zag ik dat met optimisme en een positieve verwachting aan.
Niet wetende wat er zoal vanuit het ministerie (BZK), waar de academie onder viel(!), aan politieke eigenbelang spelletjes kon worden gespeeld.

Mijn positieve en optimistische contacten tijdens de sollicitatie waren vooral met psychologen van de RPD en de voorzitter van het Curatorium (commissaris van de Koningin in Utrecht; mr. Van Dijke) die mij in mijn visie over die opleiding enthousiast steunden.
Met de directeur, ing. M. Passchier, had ik al vele avonden intensief gediscussieerd; tijdens mij officiersopleiding. Ook de toen nog aanwezige onderwijskundige had een overeenkomstige visie.

Toen mijn voorgenomen ontslag dreigde, na 2 jaar doorbetaalde schorsing en succesvol optreden bij (super) tankerbranden in de Perzische Golf, was er een commissie, onder leiding van een oud Staatsecretaris en CvdK in Noord-Holland, die mij geheel rehabiliteerde en adviseerde mij voor brandweer Nederland te behouden in functie.
Met 'frisse tegenwerking' vanuit BZK (directie brandweer); kon ik, na stroeve en beledigende aanbiedingen; zoals: een kantoorbaantje op BZK met de belofte nooit gebeld te worden,  toen ook kiezen voor 'een gouden handdruk'.

U kunt het verder wel raden? Leidinggeven bij grote incidenten 'all over the world' en advisering voor de (offshore) olie en gas industrie tot in (Shell) Thailand en Indonesië; ook nog een eigen school en advisering voor de off shore industrie in NL..

Mij ging het dus wel zeer goed...maar de rampen in NL bleven/blijven  gestaag voorbijkomen.....

 8 
 Gepost op: 18 Juni 2020, 19:26:42 
Gestart door Fred Vos - Laatste bericht door Fred Vos
U bent dus ook een (soort) dissident, net zoals Paalman, de dissidente rechercheur.

Uw belangstelling om karakters te verzinnen op 'helderziendheid' is de mijne niet.

Ik was objectief gezien geen 'dissident'; voor mijn officiersopleiding (na afronden doctoraal examen op de universiteit) had ik bij de A'damse  brandweer al een 'persoonlijke promotie' tot officier gekregen op bijzondere verdiensten voor de organisatie.

Ook op de Rijksbrandweeracademie was er geen enkele 'afwijking' tussen mijn werkopvatting, als Hoofd Officiersopleiding, en die van mijn directeur. Samen weken wij wel af van het gesjoemel op het ministerie, met de toelatingseisen en de afronding van de opleidingen, die bang waren voor het verlies van 'vrijwillige brandweerofficieren'.
Deze hadden een eigen opleiding georganiseerd, zonder enige toelating- en afrondingseis, terwijl vrijwel alle kandidaten als 'vrijwilliger' een vaste aanstelling hadden als 'commandant' in hun gemeente.

Ook werd ons de 23e officiersopleiding 'door de strot geduwd'; geen van de ontwikkelde en eerder ingevoerde eisen mochten worden gesteld en ook personen die eerder de toelating testen niet hadden gehaald en ook nog werkeloos waren, mochten toen voor een maandelijks zakgeld, zij waren niet door een werkgever aangemeld(!) en gratis kost en inwoning, voor anderhalf jaar 'plaatsnemen'.

Nee, dat zag ik niet als een vruchtbare en onderwijskundig verantwoorde missie!

De sporen van 'vernieling' die dergelijke 'studenten' later trokken en nog steeds trekken(!) staan mij nog helder voor de geest.

 9 
 Gepost op: 18 Juni 2020, 19:06:40 
Gestart door Fred Vos - Laatste bericht door sylvius
U bent dus ook een (soort) dissident, net zoals Paalman, de dissidente rechercheur.

 10 
 Gepost op: 18 Juni 2020, 17:57:20 
Gestart door Fred Vos - Laatste bericht door Fred Vos
Levert dat nog wat op dan, als de waarheid je in pacht heeft?

Dat zeker niet Sylvius. Het is zoals Herman van Veen ooit zei:

"
Citaat
Een geweten is fijn....maar als je het hebt... dan ben je ontzettend gehandicapt!
"

Ook de humanistische psychologen Maslow en Fromm schreven over de (zeldzame) mensen die een 'autonoom geweten' ontwikkelen; die worden niet 'populair' en die vindt men niet als succesvolle zakenman of ambtenaar!

Zo overkwam het mij dat mijn directeur en ik, werkzaam op de Rijksbrandweeracademie, moesten vertrekken in 1985; omdat wij ons niet wenste te schikken in het, vanuit het ministerie en landelijke vertegenwoordigers, verzaken van het in jaren zorgvuldig op de nieuwe wettelijk taken opgebouwd leerstofprogramma voor de officiersopleiding.

Dat was toen al een voorspelling voor het later volledig mislukken van het Project Versterking Brandweer (jaren '90).
De 'officieren' die dat, nauwelijks (voor)opgeleid en ook al niet meer geselecteerd via psychologische (RPD) en fysieke testen(!), moesten waarmaken, konden en deden dat dus ook niet.

Zie de objectieve achteraf verklaringen van  rampen; zoals door de Rekenkamer in 2001.

En dat verklaart waarom voor Enschede de Brandweerwet niet op de daarin opgenomen taakcriteria werd onderzocht; dan zou het rotte systeem op gemeentelijk, provinciaal en nationaal niveau zichtbaar worden als oorzaak!

Nu volstond men met het, op valse argumenten, aanwijzen van een enkelvoudige toevallig 'mislukte' OVD.

" Keep the mushrooms in the dark...."

Zoals de minister van BZK in 2001 ook de taken in de brandweerwet en de verordeningen verzweeg door de kamer te misleiden met het verhaaltje (wel 'alles op een ondoordringbare hoop') dat 'gevaarlijke stoffen in opslag' (vuurwerk) door de Wet Milieubeheer werd geregeld. (Wat is dan het milieugevaar, voor vuurwerk in opslag, excellentie?)

Het Vuurwerkbesluit, in die tijd, regelde slechts de opslag van maximaal 1000 kg consumentenvuurwerk; terwijl de opslag van "brandgevaarlijke en bij brand gevaar opleverende stoffen" al sinds jaar en dag in de Brandbeveiligingsverordening en later valselijk ook de Bouwverordening (voor specifiek 'gebouwen') was geregeld.
Met oorspronkelijk (voor de BBV) uitsluitend de Brandweerwet als 'raamwet'.
De Woningwet werd er valselijk, als 'raamwet', in 1992 bijgesleept voor de Bouwverordening omdat het woord 'veiligheid' tijdens het bouwen etc, er in voorkwam.
Dit om toch nog bedrijven met vergunning te kunnen dwingen tot brandpreventie; die door 'de brandweer', ondanks de wetten, al jarenlang werd verzaakt.

Als burger kreeg u na de vuurwerkramp slechts te lezen: dat het voor 'de brandweer' (= de commandant!)  geen 'prioriteit had'!

Alsof dan ook de inbreker of moordenaar kan bepleiten dat het recht op bezit of het (mensen)recht op leven voor hem effe  'geen prioriteit had'.... Het kon.....in Enschede

Pagina's: [1] 2 3 ... 10
Powered by MySQL Powered by PHP Powered by SMF 1.1.4 | SMF © 2006-2007, Simple Machines LLC Valid XHTML 1.0! Valid CSS!