[EnschedeRamp] Forum
Welkom, Gast. Alsjeblieft inloggen of registreren.
1 Juni 2020, 10:34:21

Login met gebruikersnaam, wachtwoord en sessielengte
Zoek:     Geavanceerd zoeken
NB! Als u lid wilt worden stuur dan een verzoek naar:

EnschedeRamp@gmail.com
8044 aantal berichten in 694 topics door 21 geregistreerde leden
Nieuwste lid: MvT
* Startpagina Help Zoek Inloggen Registreren
+  [EnschedeRamp] Forum
|-+  Enschede 13 mei 2000
| |-+  Deskundigen
| | |-+  René Pützfeld
« vorige volgende »
Pagina's: [1] Omlaag Print
Auteur Topic: René Pützfeld  (gelezen 6122 keer)
admin
Don H.
Forumbeheerder
Held
*****
Berichten: 2080



Bekijk profiel
« Gepost op: 20 Juli 2011, 17:23:12 »

DE VELE GEVAREN VAN DE VELE SOORTEN VUURWERK
Vijf kilo is genoeg

27 mei 2000

Karel Knip
Over de aard van het materiaal dat bij SE Fireworks lag opgeslagen worden de wildste geruchten verspreid, maar voorlopig lijkt het het veiligst ervan uit te gaan dat het voornamelijk of zelfs uitsluitend gewoon vuurwerk was. Velen, onder wie minister de Vries, hebben er moeite mee aan te nemen dat ook 'gewoon' vuurwerk een verwoestende werking kan hebben, maar de literatuur laat daarover geen twijfel bestaan: met slechts vijf kilo van het kruit dat in veel modern evenementenvuurwerk wordt toegepast kan een heel huis worden opgeblazen (zie Propellants, explosives, pyrotechnics, vol.15 (1990), blz 115-120).

Bovendien was hetgeen SE Fireworks had opgeslagen ook niet helemaal de gewoonste soort vuurwerk, het was een flink kaliber zwaarder dan het zogenoemde klein vuurwerk of consumenten vuurwerk dat alleen met oudjaar wordt verkocht. SE Fireworks verwerkte groot vuurwerk.

Dit soort vuurwerk wordt in Nederland bijna niet meer gemaakt. Er zijn nog twee producenten: JNS in Leeuwarden, die voornamelijk vuurwerk voor militaire en civieltechnische toepassingen maakt (ernstvuurwerk) en Van der Nat in Steenwijk die een bescheiden productie heeft aan echt lustvuurwerk: klein čn groot vuurwerk. De fonteinen van Van der Nat zijn tot ver buiten de grenzen beroemd.

Klein vuurwerk komt vrijwel uitsluitend uit China. Groot vuurwerk komt ook nog uit Zuid-Europa (Spanje, Italië, Malta) en verder uit Duitsland en Engeland. Niet alleen in kaliber maar ook in samenstelling zit er, althans in Nederland, een belangrijk verschil tussen klein en groot vuurwerk. Knallend klein vuurwerk kreeg hier van oudsher door de Warenwet de beperking opgelegd dat alleen zwart kruit, buskruit, voor het opwekken van de explosie mocht worden gebruikt. Buskruit, (gunpowder, Schwartzpulver) is een mengsel van kaliumnitraat, houtskool en zwavel in gewichtsverhoudingen van 75:15:10. Zo'n combinatie heet een pyrotechnisch mengsel of een sas. In de loop van de tijd zijn veel sassen ontdekt die krachtiger zijn, of beter houdbaar, dan buskruit, maar in hoofdlijnen vertonen ze grote overeenkomsten. De beoogde snelle gas- en hitteontwikkeling is terug te voeren op een klassieke oxidatie, een chemische reactie waarbij zuurstof van een zuurstofrijke verbinding (de oxidator) wordt overgedragen op een stof met een grote chemische affiniteit voor zuurstof (in de vuurwerkerij meestal de fuel, de brandstof genoemd). In buskruit wordt het zuurstof uit kaliumnitraat (KNO) gebruikt voor oxidatie van zwavel en koolstof. In het tegenwoordig veel toegepaste flitskruit of flitspoeder (flash composition) is de oxidator kaliumperchloraat en de brandstof aluminiumpoeder. Ze zijn gemengd in de verhouding 70:30. Andere oxidatoren die genoemd worden zijn chloraat (berucht om zijn gevaarlijke instabiliteit, maar in China en Zuid-Europa nog veel toegepast), chromaat en diverse peroxiden. In plaats van aluminium wordt als brandstof ook gebruikt ijzer, magnesium, titaan en nog wel exotischer metalen. Behalve de bestanddelen die verantwoordelijk zijn voor de felle oxidatieve reactie bevatten veel sassen bindmiddelen en stoffen die speciale effecten moeten opwekken: kleur, rook enz.Vroeger werden pyrotechnische mengsels wel gerekend tot de explosieven, maar tegenwoordig reserveert men die laatste term voor de zogenoemde 'high explosives' (HE), dat zijn meer of minder gecompliceerde stikstofrijke organische verbindingen van het soort TNT, nitrocellulose, RDX en HMX. Het zijn stoffen die veel makkelijker tot detonatie zijn te brengen dan buskruit en de andere sassen. De detonatie wordt gewoonlijk geplaatst tegenover de deflagratie die kenmerkender is voor de sassen. Deflagratie is een snelle, felle verbranding die zich in een sas vanaf het ontstekingspunt voortplant met een snelheid die wordt bepaald door de snelheid waarmee de hitte van de verbranding wordt overgedragen. Vergeleken met de ongelooflijk snelle detonatie gaat dat tamelijk langzaam. Of de deflagratie een ontploffing teweegbrengt hangt vooral af van de opsluiting van het sas. Een open schaal buskruit waarin een brandende lucifer wordt geworpen geeft een steekvlam, een klein beetje buskruit in een stalen pijp kan een flinke explosie opwekken.

Echte springstoffen hebben geen opsluiting nodig, zoals wordt aangetoond door de kneedbom (de plastic bom) en de bombrief. Een springstof die tot detoneren komt, stuurt een schokgolf het materiaal in die op elke plaats waar hij arriveert een nieuwe reactie teweegbrengt die ook weer een schokgolf uitzendt. Dit verloopt zo'n honderd tot duizend keer sneller dan deflagratie en heeft daardoor een veel brisanter effect.

Maar het onderscheid is niet scherp. Echte HE-explosieven kunnen ook deflagreren en goed toebereide sassen kunnen ook zonder opsluiting tot exploderen komen. Een ander praktisch onderscheid tussen sassen en explosieven is dat explosieven nogal gevoelig zijn voor stoot of klap (percussie) en sassen veel minder. Die zijn vooral gevoelig voor wrijving, vuur en elektrische ontladingen.

Stuk voor stuk kunnen uit dit laatste oorzaken voor de kennelijke spontane branden of ontploffingen bij SE Fireworks worden afgeleid. Er kan kortsluiting zijn geweest, er kan een ventilator zijn warmgelopen of statische oplading kan een vonk hebben doen ontstaan. Er valt nog weinig over te zeggen. Maar dat de opgeslagen sassen door de hitte en felle zonnestraling van zaterdag 13 mei spontaan zijn ontbrand, wordt niet erg aannemelijk gevonden. Voor de zogenoemde spontane ontbranding van de meeste bekende sassen is toch wel minstens een temperatuur van 250 graden nodig en het is niet waarschijnlijk dat die in de zeecontainers (waarvan er enkele al uren in de volle zon stonden) werd bereikt. Daar moet overigens aan worden toegevoegd dat de zelfontbrandingstemperatuur van vervuilde kruitsoorten, en van sassen die vochtig zijn geweest, kan teruglopen tot beneden de 200 graden.

Door de Verenigde Naties zijn gevaarlijke stoffen in allerlei klassen ingedeeld. Ontplofbare stoffen kwamen in klasse 1, die weer in 5 subklassen is onderverdeeld. Van klasse 1.4 waaronder lle consumenten vuurwerk en ook veel groot vuurwerk valt is geen bijzonder gevaar te duchten. Klasse 1.3 levert het risico van scherfwerking, klasse 1.1 draagt het gevaar in zich 'massa-explosief' te zijn. Een beginnende explosie in 1.1-materiaal (zoals een voorraad los buskruit) kan zich dus makkelijk tot de gehele voorraad uitstrekken.

Veel vuurwerkers nemen liever alleen 1.4 materiaal in huis, andere hebben ook 1.3 in het assortiment. Hoeveel extra gevaar daardoor voor de omgeving ontstaat, hangt vooral af van de verpakking (waarvoor de VN ook scherpe richtlijnen geeft) en de hantering van het materiaal. Er is veel ophef gemaakt van het bericht dat SE Fireworks 'titaniumbommen' had opgeslagen. In feite is dat niets bijzonders, alle vuurwerkers hebben ze. Titanium-bommen zijn zogenoemde mortierbommen (of shells): kogelronde of cilindrische 'bommen'van - let wel - meerlagig papier of karton die vanuit een lanceerbuis worden afgeschoten en in hun uitwerking bij nacht veel weghebben van gewone vuurpijlen. De benodigde drijflading wordt, zoals de illustratie laat zien, onder aan de bom meegegeven. De bom zelf behoort pas op grote hoogte in twee papieren helften uiteen te spatten. Voor de springlading wordt gewoonlijk het genoemde aluminium-perchloraat mengsel gebruikt. Terwille van het lichteffect zijn daar grovere korrels metallisch titaan doorheen geroerd: die gloeien na als heldere sterren. Het titaan draagt dus niet of nauwelijks bij aan de explosieve kracht van de 'bom', die komt uitsluitend van het flitskruit. Niet dt SE Fireworks titaanbommen bezat was dus bijzonder, maar dat het zulke grote bommen bezat. Er zijn diameters van 6 inch (15 centimeter) genoemd. Zelfs de schietgrage Zuid-Europeanen is dat wat te gortig, die houden het liever op 4 inch. De hoeveelheid kruit in een 6 inch mortierbom is niet ten onrechte vergeleken met die van een landmijn.

Mortierbommen en de benodigde schietbuizen worden ook heel klein uitgevoerd. China levert kartonnen dozen (cakes en de grotere flower beds) met dicht opeengepakte kartonnen schietbuizen waarin de bommetjes al kant en klaar aanwezig zijn en vanuit de doos kunnen worden afgevuurd. De lonten van de buizen zijn onderling doorverbonden, raakt er vuur in de doos dan gaat de hele partij de lucht in. Vanaf het terrein van SE Fireworks ging tussen drie en half vier een nagenoeg constante stroom van dit soort bommetjes omhoog. Kennelijk waren veel dozen buiten de loods geraakt of was er een gedeelte van het dak verdwenen.

Over het gevaarlijke magnesium waar opeens veel aandacht voor was, is niet veel meer vernomen. Er bestaan pyrotechnische voorzieningen (vooral die waarmee teksten wordt geschreven) waarin nogal wat magnesium wordt verwerkt. Ook valt niet uit te sluiten dat een enkele vuurwerker een voorraad los magnesiumpoeder bezit. Is dit materiaal eenmaal aan het branden en wordt het vervolgens met water geblust dan kan zoveel waterstofgas ontstaan dat dit in brand vliegt. Dat er meer dan een steekvlam opstijgt uit een toch al brandende massa is niet waarschijnlijk. Niets wijst erop dat magnesiumpoeder in Enschede een belangrijke rol heeft gespeeld.

Met dank aan René Pützfeld, Nederlandse Pyrotechnische Vereniging.

Bron NRC: http://retro.nrc.nl/W2/Lab/Enschede/000527-d.html
Gelogd
admin
Don H.
Forumbeheerder
Held
*****
Berichten: 2080



Bekijk profiel
« Antwoord #1 Gepost op: 23 Juli 2011, 20:03:13 »

Ook chemicaliën gevonden in Sloterdijk

ANP − 15/09/03

De Amsterdamse politie heeft zondag een bedrijfsruimte aan de Transformatorweg in Amsterdam-Sloterdijk ontruimd in verband met vervolgonderzoek in de Amstelveense chemicaliënzaak....

In de ruimte is een onbekende hoeveelheid chemicaliën ontdekt. Om wat voor spul het gaat, wilde de politie niet kwijt.

Het betreft een bedrijfspand van Johan Pützfeld BV, eigendom van de vader van René P. In de woning van deze René P. in Amstelveen is ruim een week geleden een grote hoeveelheid chemicaliën gevonden. De vader, die in België woont, is tot dusver geen verdachte. Zijn zoon zit nog steeds vast.

De omgeving van het pand werd ruim afgezet. In het gebied staat één leegstaande woning en verder zijn er bedrijven. De politie, die werd geassisteerd door de brandweer, kon de klus in één dag klaren. Van de politie waren milieuspecialisten aanwezig en voor de beveiliging ME'ers.

Aan het einde van de middag zijn de aangetroffen chemicaliën door het Explosieven Opruimingscommando vernietigd. Dat gebeurde in een rustig deel van het westelijk havengebied in Amsterdam.

Volgens de politie zijn nu alle opslagplaatsen van René P. gevonden en ontruimd.

Bron: Volkskrant http://www.volkskrant.nl/vk/nl/2844/Archief/archief/article/detail/718304/2003/09/15/Ook-chemicalien-gevonden-in-Sloterdijk.dhtml

Gelogd
admin
Don H.
Forumbeheerder
Held
*****
Berichten: 2080



Bekijk profiel
« Antwoord #2 Gepost op: 23 Juli 2011, 20:13:30 »


Het Parool 8 september 2003
Pakhuis van gif en bommen bij gekke buurman

ROB ROMBOUTS

AMSTELVEEN - Het was de bewoners van de Amsterdamseweg in Amstelveen
al
opgevallen dat het vuurwerk dat hun zonderlinge buurman met oudjaar
ontstak
enorm knalde. Zo erg dat zijn oude moeder die op bezoek was, hem tot
de
orde riep. Maar wie had gedacht dat Rene P. (47) een
vuurwapenarsenaal
bezat en zijn ouderlijk huis had volgestouwd met chemicaliën?


Agenten troffen vrijdag van kelder tot nok giftig spul aan. Jerrycans
en
met plakband gedichte potjes en blikjes. Medewerkers van de
Explosieven
Opruimingscommando, het Nederlands Forensisch Instituut en
milieudeskundigen hopen vandaag, na drie dagen, het huis leeg te
hebben
gehaald.


De brede straat – met bomen, fraaie huizen met grote tuinen waar
frequent
een vliegtuig overdavert – was afgelopen weekeinde afgesloten.
Bewoners van
vijftien panden mochten tussen 's morgens acht en 's avonds zes hun
huis
niet in. Zij kregen vrijdagavond de loco-burgemeester van Amstelveen
over
de vloer die hun een taart beloofde voor de overlast maar ook de
boodschap
dat bij een explosie 'de hele wijk de lucht in zou gaan'.


Een zonderlinge alleenstaande schuwe man, een type Willy Wortel – zo
omschrijven buurtbewoners Rene P. De gemeente Amstelveen spreekt van
een
verleden als scheikundeleraar maar de buurt heeft hem nooit betrapt
met een
schooltas en stapels huiswerk. Hij is fors, heeft rossig haar en
loopt wat
waggelend, meestal met de ogen op straat gericht. Van mensen moest
hij
weinig hebben. In gedagzeggen had hij geen trek. '''Hij stond niet
vast op
zijn benen. Maar of dat met zijn drankgebruik, te maken had? Ik weet
het
niet,'' zegt buurman Gerard Wijfjes.


Wijfjes, voormalig melkboer, tegenwoordig concierge bij een school,
woont
33 jaar aan de Amsterdamseweg. Zijn vrouw Wil weet nog uit hun
zuivelperiode dat de moeder van Rene na sluitingstijd wel eens
aanklopte.
''Dan zei mijn dochter: 'Daar is mevrouw sherry'. Ze kwam meestal
voor tien
eieren en een fles sherry.''


Rene P. (47) werd vrijdag aangehouden nadat krakers in een pand aan
de
Bovenkerkerweg in Amstelveen vier geweren, vijf handvuurwapens,
granaten,
mijnen en duizenden stuks munitie vonden. Het pand, bezit van de
familie P.
was al langer gekraakt maar pas vorige week braken de krakers een
afgesloten ruimte open. Volgens de politie die de mogelijkheid van
wapenhandel niet uitsluit, gaat het niet om 'antieke wapens voor de
verzamelaar'.

Buurtgenoten hebben Rene in zijn half lange, lichte regenjas van
ouderwetse
snit nooit met potjes of flessen zien lopen. Twijfelachtig bezoek is
ook
nooit gesignaleerd. ''Er kwam sowieso niemand bij hem over de vloer.
Hij
was schuw,'' zegt Petra Vosters. Ze is geschrokken.

Terwijl agenten een Donald Duck lezen, houdt Herman Huizinga op zijn
grijze
Batavus met fietstassen halt bij de afzetting. Via de duivensport
kende hij
de vader van René. ''Je hebt kans dat achter in de tuin nog
overwoekerde
duivenhokken staan.''

Vader P. was directeur van een plasticfabriek die ooit in de Jordaan
was
gevestigd maar inmiddels is verhuisd naar Noord. Hun kinderen
speelden met
elkaar. René is tussen een broer en zus het middelste kind. Huizinga
verloor René jaren uit het oog. ''Een tijd geleden kwam ik langs en
sprak
ik met hem. Hij zei dat zijn ouders allang waren gescheiden. Zijn
vader
woonde in Antwerpen, zijn moeder verderop in een tehuis. Hij zei
alleen in
het huis te wonen. Hij had een rood autootje.''

De familie bezat het huis aan de Bovenkerkerweg waar de wapens werden
gevonden, al tientallen jaren. ''Ze deden er niets mee. Vroeger
kwamen er
al mensen langs met de vraag of ze het konden kopen.'' En als iemand
vroeg
op welk nummer aan de Amsterdamseweg hij woonde, antwoordde vader P.
''Nummer 220. Van de voltage.''


Was de vreemde bezigheid van René dan niemand opgevallen? Johma
Veltman
kijkt in haar witte jurk en kleurige poncho wat schuldbewust. ''Een
buurjongetje van een jaar of acht is een keer over de heg in zijn
tuin
geklommen. 'Mama, tante Johma, er ligt allemaal vuurwerk in zijn
schuur,'
zei hij. Dat was jaren geleden. Ik dacht nog: ik moet de politie
bellen.
Maar ik heb het niet gedaan. Dat neem ik mezelf kwalijk. Wij
barbecuen in
de tuin, maken een vuurtje. René ook. Eén vonk had genoeg kunnen
zijn.''


Meer dan dertig jaar woont kunstenares Veltman aan de Amsterdamseweg.
''René was een intelligent type. Maar hij had allerlei kwalen. Had
suiker
en zat onder de medicijnen. Mensen vond hij verschrikkelijk. Als ik
hem
tegenkwam zei ik: hallo René. Maar hij zei nooit iets terug.''

Een keer kwam ze hem in de stromende regen tegen. Terwijl ze onder
een
paraplu liep, droeg hij zijn regenscherm omgekeerd. ''Er zat een
kikkertje
in. Wat een fijngevoeligheid. Misschien is het allemaal wel gekomen
door de
liefde die hij nooit van zijn vader heeft gekregen. Dat was een harde
man.''

Veltman zegt weleens schoten te hebben gehoord. Ze dacht aan
fazantenjacht
in het park dat achter het rijtje huizen ligt, ''Nu denk ik: het zou
René
geweest kunnen zijn op zijn balkon. Ik heb wel gekeken maar zag hem
niet.
Ach ja, iedereen moet wel eens een knalletje laten. Hij had een
bommetje in
zijn kop.''


De bewoners mochten afgelopen weekeinde en ook vandaag overdag tussen
acht
en zes uur niet in hun woning zijn, al was er een uitzondering voor
een
oudere vrouw die thuiszorg krijgt. De naaste buren die ook 's nachts
niet
thuis werden toegelaten, werden in een hotel ondergebracht. Zolang de
chemicaliën ongemoeid blijven, is er geen gevaar van ontploffing. Die
bestaat wel bij beweging of menging.

Alle chemicaliën verdwijnen in een speciaal daarvoor vervaardigde
container
die vrijdagavond met een hoogwerker over het huis in de achtertuin
werd
gezet. De werkzaamheden werden uit veiligheidsoverwegingen alleen bij
daglicht uitgevoerd. 's Nachts is de woning bewaakt door agenten.

Voormalig melkboer Wijfjes is te spreken over de aanpak. ''Ze hebben
ons
vrijdagavond eerst goed ingelicht en de zaak voorbereid. We hoefden
niet
meteen hals over kop het huis uit, maar pas zaterdagmorgen.'' Hij kan
het
nog amper geloven. ''Je spoort toch niet. Een vonkje of een
blikseminslag.
Hij sliep er zelf tussen en wist wat het was.''

Kunstenares Veltman ontbeet zaterdag in Egmond aan Zee en trok
gisteren
langs de IJsselmeerkust naar Hoorn. ''Je doet dingen die je anders
nooit
doet.'' En het schept een band, zo blijkt gisteravond als om zes uur
bewoners zich bij de bus van de mobiele eenheid melden om naar huis
te
gaan. ''Heeft er iemand nog klein chemisch afval? Dat kan nu mooi
worden
ingeleverd.''

© Het Parool
Gelogd
admin
Don H.
Forumbeheerder
Held
*****
Berichten: 2080



Bekijk profiel
« Antwoord #3 Gepost op: 23 Juli 2011, 20:23:33 »


Algemeen Dagblad 18 december 1993

Boekenclub voor moordenaars en terroristen

Met een zekere regelmaat duiken ze op in Nederland. Gidsen van het
postorderbedrijf 'Loompanics Unlimited'. Dit Amerikaanse bedrijf
geeft naar
eigen zeggen 'de beste boekencatalogus ter wereld' uit. Maar een
inventarisatie van de te bestellen boeken met titels
als 'Mensenjacht', 'De
snelle dood', of het uit drie delen bestaande standaardwerk op het
gebied
van 'Plastic explosieven', doet al snel de vraag rijzen of hier niet
sprake
is van het eerste postorderbedrijf voor terroristen en psychopaten.
Sinds
enkele jaren kent ook Nederland een verkooppunt waar dit soort boeken
besteld kan worden.

door ERIK KOUWENHOVEN

AMSTELVEEN - 'Okee, je hebt iemand vermoord. Natuurlijk was het
zelfverdediging, maar helaas kun je voor je daad door een corrupt,
incompetent en misleidend justitieel apparaat worden veroordeeld. Je
besluit dus om niet de politie te bellen. Maar wat doe je met het
lijk?'.
Aldus luidt, vrij vertaald, de beschrijving van het macabere boekwerk
'Begravenisondernemer', met als ondertitel 'Waar laat je een lijk?'
Bovenstaande is een voorbeeld van een boek dat voor tien dollar -
exclusief
verzendkosten - besteld kan worden bij het Amerikaanse
postorderbedrijf
Loompanics Unlimited. Behalve dit boek staan onder de kop 'Moord en
Marteling' nog vijfentwintig andere boeken vermeld met titels
als: 'Hoe te
doden; het zesdelige verzamelwerk nu in één boek'. Na een korte
beschrijving van de inhoud volgt de zin: 'Ontdek zelf waarom deze
serie van
alle boeken het meest controversieel wordt genoemd'. In kleine
lettertjes
daaronder: 'Dit boek mag alleen worden gebruikt voor informatieve en
academische doeleinden'.

Alleen volwassenen
Het postorderbedrijf is niet zuinig met alibi's om verkoop van de
boeken
goed te praten. Op de tweede bladzijde staat de eerste
waarschuwing. 'Dit
boek is alleen voor volwassenen. Wanneer lezers een project beginnen
dat in
een van de door ons verkochte boeken wordt beschreven, neem dan eerst
contact op met de plaatselijke autoriteiten voor toestemming. Wij
zijn niet
verantwoordelijk voor schade als resultaat van deze projekten.
Evenmin zijn
wij verantwoordelijk voor inbeslagname van boeken door
overheidsorganen.
Het gevaar van inbeslagname geldt vooral in Canada en voor
gedetineerden'.
De waarschuwing aan deze laatste groep is niet geheel vreemd, gezien
het
grote aantal boeken dat thema's als ontsnappingen, deurontsluitingen
en
brandkastkraken behandelt.


'Our men want books', staat vermeId op de achterkant van de
basiscatalogus
voor het jaar 1993. 'Geen geheimen, geen excuses, geen grenzen'. In
de 290
pagina's tellende catalogus, gedrukt op milieuvriendelijk
kringlooppapier,
passeren een kleine 750 boeken de revue. De lezer kan volgens de
introductie bij het bedrijf boeken bestellen die in geen enkele
bibliotheek
verkrijgbaar zijn, boeken die zo controversieel zijn, dat geen enkel
tijdschrift aan Loompanics Unlimited toestemming geeft om reclame te
maken.
'Tijdschriften weigeren boeken van deze lijst te bespreken,
distributeurs
weigeren ze te distribueren. Ze worden doodgezwegen, maar dat maakt
ons
niet uit.

Het bedrijf noemt zichzelf de 'krankzinnige randgroepering van de
vrijheidsgezinde beweging'. In de introductie staat verder: 'We
geloven
niet in grenzen, wetten en regelgeving. We verachten censuur,
geheimzinnigheid en dogmatiek. We geloven alleen in plezier hebben en
in
het recht om alle dingen te weten te komen die je wilt weten.'

Lezers die de boeken snel in huis willen hebben, kunnen ook in
Nederland
terecht. Het in Amstelveen gevestigde bedrijf 'Delta Force Holland'
geeft
jaarlijks een vijftig bladzijden tellende gids uit, waarin een
selectie is
opgenomen uit de Amerikaanse Loompanics catalogus. Het bedrijf heeft
een
groot deel van de te koop aangeboden boeken in voorraad. Enkele
thema's die
worden behandeld: Wapens, munitie, scherpschutters, mesvechten,
geluiddempers, geďmproviseerde explosieven, vergif, guerrilla-acties,
spionage, anarchisme, survival-terrorisme, zelfverdediging en nog een
aantal op zijn minst 'twijfelachtig' te noemen verzamelnamen. Al met
al
ongeveer 450 titels. 'Alleen voor studiedoeleinden' staat achterin de
gids
vermeld. De boeken zijn geschreven in de Engelse taal, met
uitzondenng van
boeken als 'Mein Kampf' van Adolf HitIer, 'Het marihuana groeiboek'
en de
tweedelige serie 'Maak uw eigen vuurwerk', die in het Nederlands
verkrijgbaar zijn.

Achter de naam Delta Force Holland gaat een eenmanszaak schuil, die
zich
volgens de Kamer van Koophandel bezighoudt met im- en export van
produkten
als huishoudelijke, technische en
electrotechnische artikelen, half-fabrikaten, speelgoed, chemische
produkten, boeken en toebehoren. De eenmanszaak is mede
postorderbedrijf en
beschikt over een postbusnummer in Amsterdam. Delta Force Holland is
telefonisch niet bereikbaar. Eigenaar en bedrijf beschikken over een
geheim
telefoonnummer. Het bedrijf is gevestigd in een vrijstaande woning
ver
buiten de bebouwde kom van Amstelveen. Volgens buurtbewoners staat
het al
twee jaar leeg. De eigenaar zien ze slechts af en toe.

Twee brievenbussen staan voor een met prikkeldraad omgeven hek.
Stickers
met het opschrift 'verboden toegang' en 'pas op voor de hond' sieren
de
afgesloten poort. De eigenaar was dus niet bereikbaar voor
commentaar. De
politie van Amstelveen zegt al enige tijd te weten van het bestaan
van dit
postorderbedrijf binnen de gemeentegrenzen. Een woordvoerder zegt het
te
betreuren dat dit bedrijf niet kan worden aangepakt, omdat de lectuur
valt
onder de noemer 'persvrijheid'.
De Amsterdamse officier van justitie zegt desgevraagd contact op te
zullen
nemen met het politiekorps van Amstelveen om de mogelijke
strafbaarstelling
verder te onderzoeken. Hij vindt het echter te vroeg om nu al een
oordeel
te vellen over de activiteiten van het bedrijf.
Dat er een afzetmarkt bestaat voor de omstreden boeken is duidelijk,
gezien
de achter in de gids afgedrukte top 10 van meest verkochte boeken in
Nederland. Op de eerste plaats staat het boek 'De chemie van kruit en
explosieven', gevolgd door onder andere 'Geďmproviseerde brandbommen'
en
het boek 'Boobytraps en andere trucs voor sabotage'.
De verspreiding van de gids geschiedt voornamelijk via mond tot
mond-reclame. Op het bestelformuller is een plaats ingeruimd voor
adressen
van 'familie, vrienden, kennissen of collega's van de aspirant-koper.
Wanneer deze geinteresseerd zijn in wapens en munitie, leger en
politie
adviseert het postorderbedrijfje aspirant-kopers hun naam te noteren,
zodat
ook zij de gids krijgen thuisgestuurd.

Goed leesbaar
Na invulling van de bestellijst worden de bestelde boeken vrij snel
verstuurd. De lectuur is duidelijk, gezien de inhoud van het boek
'Zelfgemaakte wapens en munitie'. Het staat op de zesde plaats van de
best
verkochte boeken en is gebaseerd op een groot aantal werken op
wapengebied.
Het 182 bladzijden tellende boek bevat een bibliografie van vier
bladzijden, Toch is het goed leesbaar. Het bevat tekeningen, foto's,
berekeningen en recepten voor het maken van kruit. Te koop voor f 39,-
exclusief verzendkosten. Misschien iets voor onder de kerstboom?
Gelogd
admin
Don H.
Forumbeheerder
Held
*****
Berichten: 2080



Bekijk profiel
« Antwoord #4 Gepost op: 23 Juli 2011, 21:12:03 »

27 mei 2000

...Er kan kortsluiting zijn geweest...

Met dank aan René Pützfeld, Nederlandse Pyrotechnische Vereniging.

Bron NRC: http://retro.nrc.nl/W2/Lab/Enschede/000527-d.html

Onze deskundigen René Pützfeld en Chiel van der Wijk hebben hetzelfde idee wat de betreft het eerste vlammetje.
Daar zal Crimonitec blij mee zijn want Putzfeld is een echte deskundige daar is geen twijfel over mogelijk.
Gelogd
Pagina's: [1] Omhoog Print 
« vorige volgende »
Ga naar:  

Powered by MySQL Powered by PHP Powered by SMF 1.1.4 | SMF © 2006-2007, Simple Machines LLC Valid XHTML 1.0! Valid CSS!